سيد عبدالحسين مختاباد امريي : متولد 1345-  ساري (روستاي امره)

سيد عبدالحسين مختاباد، آهنگساز و خواننده شناخته شده،‌از جمله هنرمنداني بود كه در انتخابات مجلس نهم ثبت نام كرد. اما در كمال شگفتي مهر عدم احراز بر وي زدند. وي روز گذشته يادداشتي را براي اعتماد ملي فرستاد و در آن ضمن توضيح درباره رفتاري كه با وي شده است، دو نوشته، يكي درنقدسخنان مجيد مجيدي به عبدالكريم سروش و ديگري درباره عيد نوروز نوشته است كه از نظر شما گراميان مي گذرد.

دل كندن از دنياي سياست

يا حق

روزها گر رفت گو رو باك نيست             تو بمان اي آنكه چون تو پاك نيست

وقتي عزيزي با من تماس گرفت كه دوستان خواهان كانديدا شدن شما براي نمايندگي هستند، به خنده. از كنار پيشنهادش گذشتم و به اين شعر شيخ عطار ارجاعش دادم:

نه در مسجد گذارندم كه رند است

نه در ميخانه كاين خمار خام است...

سيد عبدالحسين مختاباد يكم فروردين ماه 1345 در روستاي امره از توابع شهر ساري متولد شد

پدر بزرگ پدري‎اش ني‎نواز قهاري بود و پدرش نيز صدايي حماسي داشت. وي ازكودكي و در دبستان به خواندن تصنيفهاي موسيقي ايراني علاقه مند شد.

عيب مي

دوران آشنايي ام با صداي استاد شجريان به اوايل انقلاب بر مي گردد شايد اواخر سال 58 برادر بزرگم (دكتر سيد مصطفي كه در آن زمان دانشجوي دانشكده هنرهاي دراماتيك بود در بازگشتنش از تهران -تعطيلي دانشگاه در اثر انقلاب فرهنگي) سوغاتي هايي از جمله چندنوار آورد، نوارها توجه ام را جلب كرد، آثاري از بتهوون، چايكوفسكي، كاشفان فروتن شوكران مرحوم شاملو و دونوار از شجريان، يكي چهره به چهره با صداي سياوش شجريان و ديگري رباعيات خيام با صداي محمدرضا شجريان. تا مدت ها شايد هفته ها هوس شنيدن آنها را نداشتم، نوجواني بود و موسيقي جاز و پاپ و... برادرم به من تازيد كه اين نوارها را كنار بگذار و موسيقي درست گوش كن.

بيگانه پرواز

موسيقي هنري در جامعه ما از موقعيت مناسب و معقولي برخوردار نيست!  آيا اين سنت شگرف و تاريخي همانند موسيقي كلاسيك غرب در حال ازهم پاشيدن و يا رو به فراموشي سپرده شدن است؟ سوال و مقايسه مناسبي نيست!؟

جواب اين اماي بزرگ را بدين گونه بايد داد؟ اولا موسيقي هنري درغرب در حال از هم پاشيدن نيست كه « هر روز بشکلی بت عيار برآيد».

متن زير نامه اي بود كه من يك سال قبل نوشتم و اوايل خرداددر روزنامه شرق منتشر شد. برخي از دوستان اين نوشته را نخوانده بودند. آن را دوباره اينجا انتشار مي دهم . ضمن آنكه برخي از مباحث مطرح شده در اين نامه همچنان زنده و مناقشه خيز است و مي توان درباره آن ساعتها بحث ادله هاي فراوان ارائه كرد.

بنام خداوند جان و خرد

رياست محترم جمهوري اسلامي ايران

برادر بزرگوار جناب آقاي دكتر احمدي نژاد

با سلام و آرزوي توفيق براي آن برادر بزرگوار، در خدمت همه جانبه به ايران عزيز و هميشه سربلند احتراماً پيرو دستور آن مقام محترم " در جايگاه رياست عالي شوراي انقلاب فرهنگي " به نهادهاي فرهنگي هنري (راديو و تلويزيون و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي) مبني بر توجه بيشتر به ‹‹موسيقي فاخر›› اشاره به مواردي چندي را جهت مزيد اطلاع آن مقام محترم خالي از لطف نديدم.

گر چه به قول حافظ:

بديهي است كه در طول بيش از دو دهه مديران و عاملان فرهنگي و سياسي امعان و اشراف كافي و وافي بر نقصانها و كمبودهاي جامعه فرهنگي وهنري داشته و دارند اما اينجانب برحسب وظيفه و به عنوان عضو كوچكي از جامعه موسيقيدانان ايران عزيز بيان دوباره آنها را بي‌ضرر نمي‌بينم و باز به قول خواجه شيراز:

مزيد بر آن، از آنجا كه برنامه‌هاي دولت محترم جنابعالي از سال جاري در ابعاد اقتصادي سياسي فرهنگي و هنري جامة عمل به خود خواهد پوشاند لذا پيشنهادات ذيل را جهت ساماندهي بخش موسيقي ملي كشور كه بخشي از وظايف وزارت ارشاد است را به محضر شما برادر گرام ارائه مي‌دارم.

سلام

هدف اصلی من از گشایش این وبلاگ بیان دیدگاههای شخصی و نیز ارایه نوشتاری چند در باب موسیقی (اعم از نقد و تحلیل) از یک سوی و نیز اشنا شدن با دوستداران و منتقدان اثار خود از دیگر سوی میباشد. بدیهی است که ارایه نظرات شما میتواند  در ادامه منطقی و نیز پر بار تر شدن این وبلاگ نقش اساسی را ایفا نماید.

بی شما این نای نالان بی نواست   این نواها از نفسهای شماست.

با سپاس

سید عبدالحسین مختاباد